Τσούκαλης

Ν. Τσούκαλης στο thecaller.gr:«Στρατηγικός στόχος η δημιουργία ενιαίου φορέα της Σοσιαλδημοκρατίας»

14/02/2016

Συνέντευξη στον Δημήτρη Παπαγεωργίου

Στη συνέντευξή του, ο κ. Τσούκαλης τονίζει οτι προτιμά τη χρήση «του πολιτικού όρου Σοσιαλδημοκρατία και Δημοκρατικός Σοσιαλισμός από τον χωροταξικό και πολιτικά ουδέτερο Κεντροαριστερά». Υποστηρίζει ότι χρειάζονται σταθερά και αποφασιστικά άλματα, τα οποία όμως θα διέπονται από ειλικρίνεια εκ μέρους όλων των συμμετέχοντων. Ωστόσο, επισημαίνει και την ανάγκη η διαβούλευση να διέπεται από  ψυχραιμία και νηφαλιότητα ώστε να αποτραπούν παρορμητικές κινήσεις ενώ κάνει λόγο για «σεβασμό των ιδιαιτεροτήτων και ευαισθησιών συλλογικοτήτων και προσώπων».  Τέλος, όσον αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ, τονίζει ότι απέδειξε πως το μόνο αριστερό κυβερνητικό σχήμα είναι η Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία, αναφέροντας ωστόσο ότι πρέπει να είναι ευπρόσδεκτος ο νέος πόλος σε απογοητευμένους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ.

Για την πρόταση της κ. Γεννηματά σημειώνει: «Η διαφοροποίησή μας  είναι «ως εκ των ων ουκ άνευ» προϋπόθεση, πριν την εκλογή της ηγεσίας του σχήματος την διενέργεια Συνεδρίου»

1) Ποιες θα πρέπει να είναι κατά τη γνώμη σας οι εξελίξεις για το μέλλον της Κεντροαριστεράς; Πως τάσσεστε στην πρόταση της Φώφης Γεννηματά;

Προκείμενου να πείθεις για τις προθέσεις σου δεν αρκεί να τις διακηρύττεις. Πρέπει τις αποδεικνύεις!!!

Για να αντιμετωπίσεις ένα ζήτημα πρέπει προηγουμένως να μπορείς να το περιγράψεις. Και, δυστυχώς εδώ έχουμε ακόμα ένα σοβαρό πρόβλημα περιγραφής αυτού που επιθυμούμε να διαχειριστούμε. Έχουν επιστρατευθεί στο δημόσιο λόγο όροι όπως Κεντροαριστερά, Μεσαίος Χώρος, Φιλελεύθερο ή Ριζοσπαστικό Κέντρο, έννοιες τελετουργικές – ταυτολογικές και όχι αναλυτικές – περιγραφικές. Γεγονός που διαιωνίζει αναπόφευκτα τις ατέρμονες συζητήσεις και τα προσχηματικά άλλοθι. Η εμπειρία των τελευταίων 2 ετών ταιριάζει απόλυτα η γνωστή λαϊκή ρήση « Λάδι πολύ και τηγανίτες τίποτα».

Γι αυτό, ας ξεκινήσω με μία αναγκαία διευκρίνιση. Προτιμώ τη χρήση του πολιτικού όρου Σοσιαλδημοκρατία και Δημοκρατικός Σοσιαλισμός από τον χωροταξικό και πολιτικά ουδέτερο Κεντροαριστερά. Ο νέος φορέας πρέπει ν’ αντιστοιχείται στον ιστορικό ευρωπαϊκό πολιτικό χάρτη και να συμμετάσχει στη παρούσα διαδικασία για τον επαναπροσδιορισμό της ταυτότητας της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας. Η συζήτηση αυτή αφορά, όμως και την επικαιροποίηση της ταυτότητας της Αριστεράς αφού ως τέτοια,  είναι πολιτογραφημένη η Σοσιαλδημοκρατία, στη πολιτική ιστορία της Ευρώπης.

Αν όμως για την Ευρώπη η διαδικασία αυτή συνιστά πορεία προς την «ανασυγκρότηση» του χώρου, για τη χώρα μας είναι πιο επώδυνη γιατί συνιστά διαδικασία «συγκρότησης».  Πολιτικής, προγραμματικής και οργανωτικής. Πρέπει, λοιπόν, αρχικά, ν΄ αποφασίσουμε και να δηλώσουμε ότι ο στρατηγικός στόχος, το τέρμα της διαδρομής  θα είναι  η δημιουργία ενιαίου φορέα της Σοσιαλδημοκρατίας/ Δημ. Σοσιαλισμού δηλ. «κόμματος» κατ’ αντιστοίχηση με τον Ευρωπαϊκό πολιτικό χάρτη. Στη συνέχεια πρέπει να περιγράψουμε, με σαφήνεια τον οδικό χάρτη προς τον στόχο. Με συγκεκριμένους σταθμούς, χρονοδιαγράμματα και περιεχόμενο. Ποιοι θα αποφασίζουν τη πορεία και ποιοι  θα οδηγούν, ποιοι θα αξιολογούν και θ’ αναπροσαρμόζουν τα σχέδια. Ποιο, εν τέλει θα είναι το πολιτικό υποκείμενο.

Η διαβούλευση απαιτεί ψυχραιμία και νηφαλιότητα, πρέπει να αποτραπούν παρορμητικές κινήσεις, επιβάλει σεβασμό των ιδιαιτεροτήτων και ευαισθησιών συλλογικοτήτων και προσώπων. Απαιτεί όμως σταθερά και αποφασιστικά «άλματα» προκειμένου να μην είμαστε ουραγοί των εξελίξεων.

Κατόπιν των παραπάνω, αξιολογώ, αρχικά ως θετική τη πρόταση της κ. Γεννηματά, υπό την έννοια ότι προτείνει κάποιους σταθμούς του οδικού χάρτη. Δεν συνιστά – και δεν θα μπορούσε – πλήρη οδικό χάρτη για την συγκρότηση του χώρου. Εμείς – ως ΔΗΜΑΡ – έχουμε αποφασίσει και περιγράψει,  σε επίπεδο Κεντρικής Επιτροπής, πλήρως τις προθέσεις μας τόσο στρατηγικά όσο και τακτικά προκειμένου να εκπληρωθεί ο στόχος της ενιαίας έκφρασης της Σοσιαλδημοκρατίας/Δημ. Σοσιαλισμού. Η διαφοροποίησή μας ως προς τη πρόταση της κ. Γεννηματά είναι «ως εκ των ων ουκ άνευ» προϋπόθεση, πριν την εκλογή της ηγεσίας του σχήματος την διενέργεια Συνεδρίου. Το Συνέδριο θα επικυρώσει την πολιτική και προγραμματική πρόταση της Συνδιάσκεψης, θα εκλέξει όργανα, θα αποκτήσει, δηλαδή το σχήμα δομή «οιονεί κόμματος».