ke

Ομιλία του Θανάση Θεοχαρόπουλου, στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής

23/09/2017

“Θα ξεκινήσω με τις παρουσίες του κ. Τσίπρα και του κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ. Όχι μόνο γιατί είναι πρόσφατα γεγονότα, αλλά κυρίως γιατί αυτά που είπαν εκεί δείχνουν ότι ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, ούτε τη γνώμη άλλαξε ούτε την κεφαλή του.

Ο Πρωθυπουργός φυσικά και δεν επανέλαβε τις υποσχέσεις του Προγράμματος Θεσσαλονίκης. Έδειξε όμως πως είναι ικανός ανά πάσα στιγμή να προσφέρει ένα νέο πρόγραμμα ψεύτικων υποσχέσεων και συνειδητών παραποιήσεων της πραγματικότητας.

Όπως ο κάβουρας δάγκωσε τον βάτραχο, αφού τον πέρασε απέναντι στη λίμνη, γιατί αυτή είναι η φύση του, έτσι και ο κ. Τσίπρας ενώ υπόσχεται ότι θα μιλήσει για το μέλλον και όχι για το παρελθόν, κάνει το αντίθετο. Παρουσιάζει ως νέο, το πιο παλιό από το παλιό.

Με την αναποτελεσματικότητα της κυβέρνησης αλλά και τις παράλογες απαιτήσεις ορισμένων εταίρων, η τρίτη αξιολόγηση θα κινδυνεύσει να έχει την ίδια καθυστέρηση και τα ίδια οδυνηρά αποτελέσματα με την δεύτερη. Οι ιδεοληψίες του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να οδηγήσουν σε νέα αβεβαιότητα και σε νέα επώδυνα μέτρα.

Η κυβέρνηση ακόμη και σήμερα συνεχίζει να παρουσιάζει ένα τεχνητό success story που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Το μόνο που κάνει είναι να βαπτίζει κοινωνική δικαιοσύνη την επιδοματική πολιτική ανακύκλωσης της φτώχειας. Προσοχή εδώ. Ας τον ενημερώσει κάποιος από τους συμβούλους και τους συντρόφους του πώς αν θέλει να το παίξει σοσιαλδημοκράτης, η επιδότηση και η αναπαραγωγή της φτώχειας δεν συμπεριλαμβάνονται στο ρεπερτόριο των σοσιαλδημοκρατικών έργων.  Οι σοσιαλδημοκράτες δεν ανεβάζουν τέτοια έργα.

Η ανεργία δεν καταπολεμείται με διατάγματα και με παλαιοκομματικές μεθόδους αλλά με κυβερνήσεις που εγγυώνται την πολιτική ομαλότητα, που έχουν σχέδιο βιώσιμης ανάπτυξης και  παραγωγικής ανασυγκρότησης. Όσο είδατε εσείς την ομαλότητα άλλο τόσο είδα και εγώ αυτό το σχέδιο.

Και δεν το είδαμε, γιατί αυτή η κυβέρνηση, όπως έδειξε και η αντίδρασή της στην οικολογική καταστροφή του Σαρωνικού έχει βάλει τα πάντα στον αυτόματο πιλότο, ο οποίος, όμως, είτε δεν λειτουργεί, είτε βρίσκεται στο Λονδίνο όπως ο κ. Κουρουμπλής τις πρώτες ημέρες της οικολογικής καταστροφής.

Η κυβέρνηση αποδείχθηκε ανέτοιμη να προλάβει την καταστροφή στον Σαρωνικό. Μετά την αδικαιολόγητη και εγκληματική αρχική κωλυσιεργία της, τα μέτρα που ελήφθησαν ήταν αναντίστοιχα του μεγέθους της ρύπανσης, με αποτέλεσμα οι εστίες πετρελαίου να επεκταθούν σε μεγάλη θαλάσσια έκταση της  Αττικής. Ο αρμόδιος Υπουργός μάλιστα έφτασε στο σημείο να συνιστά στους πολίτες να πάνε για κολύμπι στις ακτές της Αττικής. Πάλι καλά που δεν τους είπε ότι λόγω της ρύπανσης θα είναι φθηνότερες και οι ξαπλώστρες!

Η κυβέρνηση δεν ανέλαβε καμία πολιτική ευθύνη, δεν παρουσίασε κανένα σχέδιο διαχείρισης της περιβαλλοντικής καταστροφής παρά μόνο συγκάλεσε Υπουργικό Συμβούλιο με καθυστέρηση πέντε ολόκληρων ημερών. Μέχρι και σήμερα βέβαια, επιχειρείται από την πλευρά της κυβέρνησης μια προσπάθεια μετάθεσης των ευθυνών μόνο σε διοικητικούς παράγοντες.

Το μέγεθος ωστόσο της ζημιάς είναι ανυπολόγιστο και απαιτεί υπευθυνότητα. Και μέχρι σήμερα δεν έχουμε καμιά ανάληψη πολιτικών ευθυνών. Ευθύνες, οι οποίες γιγαντώνονται, ιδιαίτερα μετά το φιάσκο του νέου δεξαμενόπλοιου που είχε αναλάβει την απάντληση του πετρελαίου, αλλά έκανε τελικά λαθρεμπορία καυσίμων!

Ο ελληνικός λαός όμως δεν έχει μνήμη χρυσόψαρου. Θυμάται πολύ καλά ότι η σημερινή κυβέρνηση ήταν αυτή που δεσμευόταν στις προγραμματικές της δηλώσεις ότι χτυπώντας τους λαθρεμπόρους θα εισέπραττε τουλάχιστον 1 δισ. ευρώ το έτος. Υπουργοί της κυβέρνησης έχουν δηλώσει ότι χάνουμε πάνω από 2,5 δις ευρώ το έτος. Οι τρεις Υπουργοί που έκαναν αυτές τις δηλώσεις έχουν αποχωρήσει από την κυβέρνηση, το λαθρεμπόριο καυσίμων όμως είναι εδώ. Έτοιμο σύστημα εισροών-εκροών υπάρχει και δεν χρησιμοποιείται. Για όλα αυτά υπάρχουν ευθύνες.

Χθες στην Βουλή συζητήθηκε η επίκαιρη ερώτησή μου προς τον κ. Κουρουμπλή και του έθεσα όλα αυτά τα ζητήματα. Ρώτησα συγκεκριμένα σε ποιες ενέργειες θα προβεί για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Εάν υπάρχει σχεδιασμός και σαφές χρονοδιάγραμμα; Πότε εκτιμά ότι θα αποκατασταθεί η ζημιά και η περιβαλλοντική ισορροπία; Ποια είναι η μέριμνα της κυβέρνησης για την αποζημίωση επαγγελματιών και πολιτών; Πώς θα διασφαλιστεί ότι μια τέτοια καταστροφή θα αποφευχθεί στο μέλλον;

Τι μου απάντησε ο κ. Κουρουμπλής; Απολύτως τίποτα. Όπως είπε χαρακτηριστικά “πολύ καλές μεν οι ερωτήσεις αλλά έπρεπε να με πάρετε τηλέφωνο για να σας απαντήσω”! Εδώ χάνουν και οι λέξεις το νόημα τους! Για τον κ. Κουρουμπλή ο κοινοβουλευτικός έλεγχος δεν έχει καμία απολύτως σημασία!

Ο κ. Κουρουμπλής έπρεπε να παραιτηθεί από την πρώτη στιγμή. Αλλά τι λέω τώρα θα μου πείτε. Δεν του έχει στείλει μήνυμα στο κινητό η κόρη του, όπως δήλωσε το 2011 που παραιτήθηκε για να μην ψηφίσει μνημόνιο. Πλέον ψηφίζει τα πιο επώδυνα μνημόνια και μέτρα, έχει συγκεκριμένες προσωπικές ευθύνες για την οικολογική καταστροφή αλλά πλέον κανείς δεν του στέλνει μήνυμα από την οικογένειά του για να παραιτηθεί. Πώς να του στείλει άλλωστε όταν έχει στο Υπουργείο με συμβάσεις και αποσπάσεις την μισή οικογένειά του, όπως είδαμε και με την οπαδό ανιψιά του στην Επιτροπή της Βουλής;

Το θέμα όμως δεν είναι μόνο ο κ. Κουρουμπλής αλλά και ο κ. Τσίπρας που συνεχίζει να καλύπτει τον Υπουργό Ναυτιλίας, ενώ έπρεπε να τον αποπέμψει από την κυβέρνηση. Από την στιγμή που αυτό δεν γίνεται, πολιτικά υπεύθυνος είναι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας.

Το αντιμνημονιακό ριζοσπαστικό αφήγημα του κ. Τσίπρα έχει μετατραπεί σ’ ένα αφήγημα μιας δήθεν εξόδου από την κρίση. Αναμασούν κοινοτοπίες που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Υπόσχονται έξοδο από την κρίση σε ένα χρόνο, ενώ έχουν δεσμεύσει τη χώρα για πολλά έτη σε διαρκή λιτότητα, επιβεβαιώνοντας ότι η τραγωδία του αντιπολιτευτικού λαϊκισμού του ΣΥΡΙΖΑ με το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης επαναλαμβάνεται.

Ο συναγωνισμός τους με κωμωδίες των αδελφών Μαρξ είναι εμφανής. Ιδού γιατί μερικές φορές μπερδεύουν τους Μαρξ με τον Μαρξ. Εξάλλου δεν μου έρχεται στο μυαλό κάποια ατάκα από αυτά που έχει πει ο Καρλ Μαρξ για να χαρακτηρίσω την κυβέρνηση. Μου έρχεται όμως στο μυαλό μια ατάκα του Γκράουτσο Μαρξ, για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ: «Πολιτική είναι η τέχνη να ψάχνεις για προβλήματα, να τα βρίσκεις παντού, να κάνεις λάθος διάγνωση και να εφαρμόζεις λάθος λύσεις».

Γεμάτος χαρά πλέον ο κ. Τσίπρας μιλά για εποχή Grinvest, καθώς μόλις πρόσφατα ανακάλυψε την επιχειρηματικότητα. Αλλά όπως δεν γνωρίζουν καλά το παιχνίδι της ανάπτυξης των κοινωνικών υπηρεσιών ως μοχλού γενικότερης ανάπτυξης, έτσι δεν γνωρίζουν και την έννοια του φιλικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Με αποτέλεσμα η υπερφορολόγηση και το άδικο ασφαλιστικό να επιδεινώνονται και να πνίγουν την υγιή επιχειρηματικότητα υπονομεύοντας κάθε πιθανότητα εξόδου από την κρίση.

Ο αυτοχαρακτηρισμός δε του κόμματός του ως κόμμα του ρεύματος του αριστερού ευρωπαϊσμού, μάλλον ως τρολιά μπορεί να γίνει δεκτός, αφού είναι αυτό το κόμμα που το 2015 με τις αυταπάτες και το δημοψήφισμα οδήγησε την χώρα με το ένα πόδι εκτός ευρωζώνης και Ε.Ε.

Είναι όμως καλύτερα τα πράγματα με τη ΝΔ; Ο Πρόεδρος της ΝΔ κάνει απλές διαπιστώσεις για την οδυνηρή κατάσταση της χώρας, ξεχνώντας τις ευθύνες των πολιτικών του κόμματός του, ιδίως της περιόδου 2007-2009. Τονίζει ότι πρέπει να αφήσουμε πίσω τις ιδεοληψίες. Εννοεί τις ιδεοληψίες των άλλων, όχι όμως και του κόμματός του που κινείται σε ακραίες συντηρητικές απόψεις που εκφράζουν ηγετικοί παράγοντες στο χώρο του. Και αυτός θεώρησε υποχρέωσή του, όπως έκανε και ο Τσίπρας με τον Καμμένο, να υπερασπιστεί τον Άδωνη Γεωργιάδη. Να τους χαίρονται και οι δύο.

Ο κ. Μητσοτάκης ταυτοχρόνως διακηρύσσει ότι η πρώτη αλλαγή που πρέπει να γίνει είναι η μεταρρύθμιση του κράτους, αλλά δεν μας εξηγεί γιατί δεν την προώθησε ο ίδιος ως Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης πριν από μόλις τρία χρόνια.

Η ΝΔ παρουσιάζει προτάσεις χωρίς καμία κοστολόγηση, τη στιγμή μάλιστα που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμεύσει την χώρα σε μακροχρόνια λιτότητα. Φαίνεται ότι η ΔΕΘ εμπνέει διαχρονικά τους αρχηγούς της αξιωματικής αντιπολίτευσης για παροχές ανεξαρτήτως κόστους.

Ο κ. Μητσοτάκης προχώρησε όμως και σε μία δήλωση με βαθιά ταξικό πρόσημο. Είπε ότι “δεν τρέφει αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες καθώς κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση και όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν την ίδια τη Δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα”. Φαίνεται ότι ο κόσμος της μισθωτής εργασίας, η φτωχοποίηση μεγάλης μερίδας του πληθυσμού βρίσκονται εκτός των ανησυχιών της ΝΔ. Βρίσκονται όμως οι ανισότητες στο βεληνεκές των ανησυχιών του κ. Μητσοτάκη. Αλλά μόνο ως φυσικό φαινόμενο! Οι ανισότητες ως φυσική συνέπεια αποτελεί μόνιμο μοτίβο κάθε συντηρητικής φιλοσοφίας. Αποκάλυψε έτσι ο κ. Μητσοτάκης τον συντηρητισμό του κόμματός του.

Ο αγώνας όμως για ισότητα, αλληλεγγύη και κοινωνική συνοχή δεν είναι μάταιος. Αυτή ακριβώς είναι η θεμελιώδης διαφορά της προοδευτικής από την συντηρητική παράταξη. Η δίκαιη κατανομή του πλούτου και η συνεχής προσπάθεια άρσης των ανισοτήτων είναι στον πυρήνα της δικής μας πολιτικής, της ανανεωτικής αριστεράς, της κεντροαριστεράς και της σοσιαλδημοκρατίας.

Η ΝΔ διακηρύσσει την ανάγκη πολιτικής αλλαγής, χωρίς να δίνει κανένα περιεχόμενο σε αυτήν και ξεχνώντας ότι για να είναι προς όφελος της κοινωνίας δεν μπορεί να γίνει με μοντέλα αυτοδύναμων κυβερνήσεων περασμένων δεκαετιών. Η έξοδος από την κρίση και η πολιτική αλλαγή απαιτούν εθνική συνεννόηση, όσο νωρίτερα το καταλάβουν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ τόσο το καλύτερο για τη χώρα.

ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ συνεχίζουν να στήνουν μία καρικατούρα ενός δήθεν δικομματισμού με μία στείρα αντιπαράθεση, ενώ απαιτείται εθνική συνεννόηση σε ένα πρόγραμμα οικονομικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης με χρονικό ορίζοντα την έξοδο από την κρίση.

Για αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία η αποσαφήνιση του δικού μας στίγματος.

Στον πυρήνα της δικής μας προοδευτικής πολιτικής είναι η πάλη κατά των ανισοτήτων, η προσπάθεια δημιουργίας σύγχρονου κράτους παροχής κοινωνικών υπηρεσιών και πρόνοιας και η ενίσχυση του παραγωγικού ιστού, ο οποίος θα δημιουργεί συνθήκες αναδιανομής.

Τους μεγάλους αυτούς στόχους μπορεί να θέσει και να επιδιώξει με συνέπεια την υλοποίησή τους ο χώρος μας, η κεντροαριστερά που οφείλει να στηρίζει κάθε υγιή και ελπιδοφόρα ιδιωτική πρωτοβουλία και την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και ταυτόχρονα να επιδιώκει την μείωση των ανισοτήτων που δημιουργεί η ελεύθερη αγορά.

Αυτό που ενδιαφέρει σήμερα πρωτίστως τους πολίτες είναι η πολιτική και προγραμματική πρόταση για το αύριο. Χρειάζεται σαφές ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα με οριοθέτηση τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο και από τη ΝΔ. Απαιτούνται βαθιές προοδευτικές αλλαγές και τομές παντού με το βλέμμα στο μέλλον και όχι στο παρελθόν. Για μια νέα προοδευτική ταυτότητα της σοσιαλδημοκρατίας μακριά από συντηρητικές πολιτικές.

Η στροφή στην υιοθέτηση των δήθεν εύκολων συνταγών του παρελθόντος, με ένα λόγο που απευθύνεται σε εσωκομματικά ακροατήρια αλλά δεν ακουμπά δυναμικές κοινωνικές ομάδες, είναι και αδιέξοδη και αντιπαραγωγική. Το ίδιο και μια διολίσθηση προς ένα άμορφο μεσαίο χώρο που αδιαφορεί για μεγάλες κοινωνικές ομάδες.

Σήμερα χρειάζεται να ειπωθούν αλήθειες χωρίς να μετράμε το πολιτικό κόστος. Οι πολίτες κουράστηκαν από τον λαϊκισμό και τις υποσχέσεις. Επιθυμούν λύσεις.

Αυτή ακριβώς είναι και η μεγάλη μας πρόκληση. Για να υπερβεί η χώρα την κρίση απαιτούνται τολμηρές αλλαγές και ανατροπές που είναι υπέρ της πλειοψηφίας, που αφαιρούν προνόμια από μικρές αλλά ισχυρές ομάδες που αξιοποίησαν την πρόσβασή τους στο πελατειακό σύστημα.

Προοδευτικές μεταρρυθμίσεις που δεν είναι αυτοσκοπός ή «μόδα», αλλά έχουν πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο και την αποδοχή της κοινωνίας, γιατί τα οφέλη από αυτές βελτιώνουν τη θέση της πλειοψηφίας των πολιτών. Προοδευτικές ανατροπές που αναιρούν τις παθογένειες που γέννησαν την κρίση.

Να αναλάβουμε τολμηρές πρωτοβουλίες για τομές που θα αποκαταστήσουν την πίστη των πολιτών στους θεσμούς και στο πολιτικό σύστημα, κατοχυρώνοντας την διαφάνεια και την αξιοκρατία παντού.

Πρώτο ζήτημα είναι η παραγωγή νέου πλούτου, αλλά άρρηκτα συνδεδεμένη με την δίκαιη κατανομή του και τη στήριξη όσων χτυπήθηκαν από την κρίση. Σήμερα σε συνθήκες κρίσης πρέπει να πετύχουμε ένα αναπτυξιακό σοκ. Ανάπτυξη όμως αειφόρο που δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας. Με ένα νέο υγιές παραγωγικό μοντέλο και όχι το στρεβλό καταναλωτικό μοντέλο του παρελθόντος. Με τολμηρές αλλαγές στο κράτος, στη δικαιοσύνη, στη λειτουργία της αγοράς, που ευνοούν κάθε υγιή επενδυτική πρωτοβουλία. Με ουσιαστική στήριξη της μισθωτής εργασίας, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των ελεύθερων επαγγελματιών. Χωρίς τις κρατικοδίαιτες λογικές και τις προνομιακές προσβάσεις του παρελθόντος. Χωρίς λογικές ασυδοσίας εις βάρος της κοινωνίας.

Με εξυγίανση και ριζικές αλλαγές του πολιτικού συστήματος, όπως η κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών, η αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών, η αλλαγή στον τρόπο παροχής της βουλευτικής ασυλίας, η ίση φορολογική αντιμετώπιση των βουλευτών με όλους τους πολίτες, η ύπαρξη ανώτατου ορίου θητειών για συνεχόμενη βουλευτική θητεία, το ασυμβίβαστο της ιδιότητας υπουργού – βουλευτή.

Προοδευτικές λύσεις για ένα δίκαιο ασφαλιστικό σύστημα μεταξύ των γενεών και ένα δίκαιο και σταθερό φορολογικό σύστημα. Με μείωση και όχι αύξηση των έμμεσων άδικων φόρων. Με καταπολέμηση και όχι ανοχή του λαθρεμπορίου καυσίμων. Με διαχωρισμό των σχέσεων εκκλησίας – κράτους και δίκαιη φορολόγηση της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας.

Αυτές δεν μπορεί παρά να είναι προτεραιότητες μίας προοδευτικής πολιτικής. Μόνο με μία τέτοια λογική μπορούμε να σπάσουμε τους φραγμούς για να εκφράσουμε ευρύτερα πλειοψηφικά ρεύματα.

Πρόσφατα ο κ. Τσίπρας μας ρώτησε με ποιόν θα ταχθούμε. Φαίνεται ότι δεν θέλει να κατανοήσει ότι η κεντροαριστερά έχει αυτοδύναμη στρατηγική με στόχο έναν ισχυρό προοδευτικό φορέα.

Ο κ. Τσίπρας με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο ξεκαθάρισε όμως με ποιον έχει ταχθεί ο ίδιος, με τον εθνικολαϊκιστή εταίρο του κ. Καμμένο, ο οποίος, σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα, εκφράζει την πατριωτική κεντροδεξιά! Χαρακτήρισε την συνεργασία μαζί του έντιμη και ειλικρινή καθώς όπως είπε ο Πρόεδρος των ΑΝΕΛ δεν δημιουργεί προβλήματα, εννοώντας ότι μαζί ψηφίζουν μόνο μνημόνια και μέτρα. Παρουσιάζεται  ως υπερασπιστής του Καμμένου αγνοώντας αρχές και αξίες της αριστεράς αλλά και θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου κατοχυρωμένα σε όλη την Ευρώπη. Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν έγινε στη βάση καμίας προγραμματικής συμφωνίας αλλά μόνο για την καρέκλα της εξουσίας.

Η δική μας θέση και στάση αντιθέτως είναι σταθερή χωρίς να ετεροπροσδιοριζόμαστε. Ψηφίσαμε το σύμφωνο συμβίωσης και την δυνατότητα ανέγερσης τζαμιού για την άσκηση θρησκευτικών ελευθεριών χωρίς να μπούμε σε μικροκομματικές σκοπιμότητες και παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχε κυβερνητική πλειοψηφία. Θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα γίνονται νόμος του κράτους λόγω της δικής μας σθεναρής στάσης.

Μόλις τις προηγούμενες ημέρες δόθηκε ένα μήνυμα κυρίως προς την κοινωνία. Το μήνυμα συνοψίζεται στο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει ότι λειτουργεί με κυβερνητική πλειοψηφία “α λα καρτ”. Τα μνημόνια και τα επώδυνα μέτρα ψηφίζονται με τους συγκυβερνώντες των ΑΝΕΛ αλλά για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων βασίζονται στις δικές μας ψήφους και στην σθεναρή μας στάση υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το μήνυμα δόθηκε και ήταν σαφές.

Θα συνεχίζουμε να καταγγέλλουμε την υποκρισία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ,  ταυτοχρόνως όμως δεν θα αφήσουμε να συνεχίζονται στην χώρα μας οι ανισότητες και οι διακρίσεις εναντίον μειοψηφιών και ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.

Οι προοδευτικοί πολίτες δεν πρέπει να παρασυρθούν σε μία στείρα αντιπολίτευση του όχι σε όλα, στην λογική που ακολούθησε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν στην αντιπολίτευση.

Η προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που είναι κατοχυρωμένα στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, είναι βασική θέση αρχής του χώρου της ανανεωτικής αριστεράς που δεν μπαίνει για εμάς σε καμιά ζυγαριά με πολιτικές τακτικές.

Στο πλαίσιο αυτό η νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου και το δικαίωμα στην επιλογή της αποτέφρωσης των νεκρών είναι αυτονόητες προοδευτικές αλλαγές σε μία ευρωπαϊκή χώρα, αποτελούν βασικές μας θέσεις στο πλαίσιο της προάσπισης των δικαιωμάτων και είναι αυτονόητο για εμάς ότι θα τις υποστηρίξουμε εμπράκτως.

Το 2017 μπορεί και πρέπει να είναι η χρονιά μεγάλης ανακατάταξης του πολιτικού συστήματος στην χώρα μας. Για να μην στραφεί η κοινωνία σε λαϊκίστικες λύσεις πρέπει να ισχυροποιηθεί ο δικός μας πόλος, της σοσιαλδημοκρατίας, της ανανεωτικής αριστεράς και του προοδευτικού κέντρου.

Για αυτό εργαζόμαστε συστηματικά για μία ισχυρή κεντροαριστερά που θα ανατρέψει τους πολιτικούς συσχετισμούς και θα προωθήσει προοδευτικές πολιτικές προς όφελος ολόκληρης της κοινωνίας και όχι των ολίγων.

Στοχεύουμε σε έναν ισχυρό φορέα με σύγχρονο πολιτικό λόγο για να εξελιχθεί σε ένα μεγάλο προοδευτικό ρεύμα πλειοψηφίας μακριά από αντιπαλότητες του παρελθόντος που δεν αφορούν το παρόν και το μέλλον. Με ανανέωση και όχι αναπαλαίωση.

Η συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ με τη δημιουργία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης τον Αύγουστο του 2015 ήταν το πρώτο αποφασιστικό βήμα που άνοιξε τον δρόμο της ανασυγκρότησης της κεντροαριστεράς.

Στο πρόσφατο Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης έγινε ένα ακόμη σημαντικό βήμα με προγραμματικό επαναπροσδιορισμό, νέο σύμβολο που σηματοδοτεί την υπέρβαση και χρονοδιάγραμμα ανασυγκρότησης εντός του 2017 χωρίς νέες καθυστερήσεις.

Τώρα όμως έφθασε η ώρα να προχωρήσουμε σε ένα ενιαίο προοδευτικό κόμμα με υπέρβαση των υφιστάμενων κομμάτων και κινήσεων και της μεταβατικής ομοσπονδιακής πολυκομματικής δομής. Tα κόμματα, το ΠΑΣΟΚ, η ΔΗΜΑΡ, το ΠΟΤΑΜΙ, είναι σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι: ή θα μείνουν στις εξαρτήσεις από το παρελθόν ή θα αναζητήσουν νέους δρόμους για το μέλλον.

Δεν μου αρέσει να ευλογούμε τα γένια μας, αλλά αν κανείς διαβάσει την τελευταία απόφαση της Κεντρικής μας Επιτροπής, τις θέσεις που κατέθεσα στο Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, καθώς και τις πρόσφατες αποφάσεις της Εκτελεστικής Επιτροπής του κόμματος, είναι φανερό ότι επιβεβαιωθήκαμε τόσο ως προς τις θετικές εξελίξεις στην ανασυγκρότηση του ευρύτερου χώρου όσο και ως προς τους προβληματισμούς που έχουμε θέσει. Δεν θα άλλαζα τίποτα από όλα αυτά. Αντιθέτως, σήμερα είναι ακόμη πιο επίκαιρα.

Σήμερα χρειάζεται αυτοσυγκράτηση, επιμονή και μεγάλη προσπάθεια για να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αν ευοδωθεί η προσπάθεια ο χώρος θα ανατρέψει τους πολιτικούς συσχετισμούς. Οι προσδοκίες είναι μεγάλες για μία ισχυρή προοδευτική παράταξη και οφείλουμε όλοι να ανταποκριθούμε.

Δεν έχω κρύψει βέβαια και τον προβληματισμό μου για αρκετές από τις εξελίξεις στον χώρο της κεντροαριστεράς.

Οι προτάσεις μας όμως είχαν και έχουν ένα στόχο, να δημιουργηθεί ένας ισχυρός προοδευτικός φορέας, να υπάρξουν εγγυήσεις ενότητας για την “επόμενη ημέρα”.

Για αυτό σταθερή θέση μου ήταν να προηγηθεί της εκλογής του επικεφαλής η δημιουργία ενιαίου φορέα. Αυτό ήταν το λογικό και όχι να βάλουμε το κάρο μπροστά από το άλογο. Εφόσον αυτή η επιλογή δεν προκρίθηκε, προτείναμε η βάση όλης της κεντροαριστεράς να αποφασίσει για την μορφή του φορέα, ενιαίος ή πολυκομματικός. Με διπλή κάλπη, μία για την εκλογή επικεφαλής και μία για την μορφή του νέου φορέα.  Ακόμη και σήμερα όμως δεν έχει αποσαφηνισθεί η μορφή του φορέα.

Χρειάζονται πλέον ξεκάθαρες τοποθετήσεις. Δεν βοηθούν οι μεσοβέζικες θέσεις για τη μορφή του φορέα. Δεν είναι δυνατόν να υποστηρίζεται ότι θα φτιάξουμε ενιαίο κόμμα χωρίς υπέρβαση των υφιστάμενων κομμάτων. Με αυτόν τον τρόπο υπάρχει κίνδυνος να οδηγηθούμε σε φυγόκεντρες τάσεις αντί για την απαραίτητη συσπείρωση.

Το ζητούμενο πρέπει να είναι η εκλογή προέδρου ενιαίου κόμματος και όχι η εκλογή επικεφαλής – συντονιστή κομμάτων και κινήσεων.

Η νέα ηγεσία οφείλει να προωθήσει άμεσα την συγκρότηση ενιαίου φορέα με θεσμοθετημένες τάσεις. Να προωθήσει την ανανέωση προσώπων, ιδεών, πολιτικών πρακτικών. Να προωθήσει εμπράκτως την ενότητα. Να κάνει κάθε δυνατή προσπάθεια συνθέσεων στον νέο φορέα με δημοκρατικές συλλογικές διαδικασίες μακριά από ξεπερασμένα μοντέλα αρχηγοκεντρικών κομμάτων προηγούμενων δεκαετιών. Να προωθήσει την άμεση ενοποίηση, εντός του 2017, των κοινοβουλευτικών ομάδων της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και  ΠΟΤΑΜΙΟΥ σε μία ισχυρή κοινοβουλευτική ομάδα του νέου φορέα. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει εκτός Βουλής ο νέος φορέας και εντός Βουλής άλλη εικόνα με τα υφιστάμενα κόμματα.

Σε όλη την πορεία δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν εκλέγουμε μόνο επικεφαλής αλλά χτίζουμε την ενιαία προοδευτική παράταξη.

Για αυτό η πλήρης αφοσίωση της νέας εκλεγμένης ηγεσίας στο εγχείρημα είναι απολύτως απαραίτητη μακριά από λογικές διπλών θέσεων και ρόλων.

Είναι απολύτως αναγκαίο να ξεπερασθούν άμεσα τα οποιαδήποτε τεχνικά εμπόδια έχουν ανακύψει σχετικά με την ψηφοφορία και την οργάνωση της εκλογικής διαδικασίας.

Οι πολίτες σήμερα δεν κατανοούν τις ατέρμονες διαδικαστικές συζητήσεις και απαιτούν λύσεις στα πολυσύνθετα προβλήματα της χώρας που η κεντροαριστερά μπορεί να προσφέρει. Για αυτό, με βάση και τις νέες εξελίξεις, πρέπει να γίνει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να μην υπάρξει καθυστέρηση στην εκλογική διαδικασία, με αυτονόητη προϋπόθεση τη διασφάλιση του αδιάβλητου της ψηφοφορίας μέσω ηλεκτρονικής διασύνδεσης των καλπών.

Οι πολιτικές εξελίξεις στην χώρα είναι μπροστά μας και δεν μπορεί παρά η κεντροαριστερά να είναι εγκαίρως έτοιμη χωρίς να αναλώνεται επί μακρόν σε εσωτερικές διαδικασίες με δεδομένο μάλιστα ότι θα ακολουθήσει και το Ιδρυτικό Συνέδριο του νέου φορέα.

Στην περίοδο αυτή πρέπει να επανέλθει η πολιτική στο προσκήνιο.

Η ΔΗΜΑΡ και ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς μπορεί και πρέπει να παίξει καθοριστικό ρόλο στη νέα εποχή της κεντροαριστεράς. Με τις ιδέες, τις θέσεις, τις παρεμβάσεις και τις προτάσεις μας μπορούμε να συμβάλλουμε σημαντικά στις επερχόμενες εξελίξεις. Ξεκινώντας ήδη από σήμερα, τόσο για το πολιτικό στίγμα, όσο και για τις εξελίξεις προς την εκλογή επικεφαλής και τη δημιουργία του νέου φορέα. Δεν ταιριάζει σε εμάς ο ρόλος του παρακολουθητή των εξελίξεων, αλλά του διαμορφωτή του νέου σκηνικού στον χώρο της κεντροαριστεράς. Με πεποίθηση στις δυνάμεις μας και στην συλλογικότητά μας. Με τις αρχές και τις αξίες του χώρου της ανανεωτικής αριστεράς.

Με αποφασιστικότητα και συλλογικές διαδικασίες ανοίξαμε τον δρόμο για την ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς το 2015, το ίδιο θα κάνουμε και το 2017. Χωρίς μπρος-πίσω. Την επόμενη περίοδο πρέπει να πάρουμε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Να συζητήσουμε σήμερα για όλα τα ανοιχτά θέματα. Να προσδιορίσουμε τις δραστηριότητές μας το επόμενο χρονικό διάστημα. Όπως η διοργάνωση από τη ΔΗΜΑΡ εκδήλωσης μνήμης και οφειλόμενης τιμής στον Γρηγόρη Γιάνναρο, 20 χρόνια μετά την απώλεια αυτής της κορυφαίας προσωπικότητας της ανανεωτικής αριστεράς. Μια εκδήλωση που προγραμματίζεται στην Αθήνα για τις 17 Οκτωβρίου του 2017 με ομιλητές από όλο το πολιτικό φάσμα.

Μπορεί να υπάρχουν ανηφόρες, εμπόδια και στροφές, αλλά είναι στο χέρι μας οι διεργασίες στην κεντροαριστερά να αποτελέσουν μια σημαντική πολιτική εξέλιξη που θα οδηγήσει σε έναν ισχυρό προοδευτικό φορέα που θα συμβάλλει στην αλλαγή των συσχετισμών και σε ένα νέο πολιτικό σκηνικό.

Είμαι απόλυτα προσηλωμένος στην προοπτική ενός μεγάλου προοδευτικού σοσιαλδημοκρατικού φορέα. Με ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα. Με ενότητα και ανανέωση. Με πράξεις και όχι με λόγια.

Μόνο έτσι θα πετύχουμε.”